خوب خاطرات مجهول من شروع شده

اما خیلی طولانیه نگی نگفتی

(توضیح : غیر اسم خودم تمام اسمها مستعار است)

قضیه از یه کلکل شروع شد و طبق معمول من نمی خواستم کم بیارم.

جشن تولد بهراد بود و من  ودعوت کرد. من زیاد به خودم نرسیدم و با همون تیپ همیشگی و ساده رفتم. فقط بهراد و بهناز(خواهر بهراد) آشنا بودن و بقیه غریبه فقط چند تا رو اونم از روی قیافه می شناختم. بهناز اومد و سلام کرد و گفت: محمود جون هرکی دوست داری تیکه ننداز و کسی رو سر کار نذار.

من هم قبول کردم و فقط نشستم  و گوش می دادم . خیلی خودم رو گرفته بودم که جواب کسی رو ندم اما مگه

 می گذاشتن . بحث خیلی داغ شد یکی می گفت نه پسرا به فلان علت بهترن و اون می گفت نه دخترا چون اینطورین بهترن.

تا یه دختر(ساناز) گفت : ختم کلام وقتی شما پسرا می یاین خواستگاری ما دخترا باید بگیم بله .

سکوتی عمیق اونجا رو گرفت و بعد چند لحظه صدای دست دخترا بلند شد. بهراد اشاره داد که یه چیزی بگو منم گفتم : خانوما ببخشید یه لحظه ساکت شدن .

حرف شما درسته اما اگه یه پسر اهل ریسک نباشه و به خواستگاری شما نیاد اونوقت به باباتون یا برادرتون می خوای بله بگی .

خنده رو لباش خشک شد خواست جواب بده که فرصت ندادم و گفتم: خانوم اگه جواب بدی  این دفعه طوری ضایعت می کنم که با شتر لب بگیری بهتر باشه.

بهراد داد زد ای ول و صدای دست پسرا بود که بلند شد و ای ول ومرسی ودمت گرم و این حرفا .

بلند شدم و رفتم توی حیاط که هوایی بخورم .بهناز اومد دنبالم و گفت ک محمود مگه نگفتم چیزی نگو ببین چطوری حالشو گرفتی که اشک توی چشماش جمع شده.

به من چه میخواست خودش نگه که ختم کلام من روی این کلمه حساس هستم.

محمود یه جوری از دلش در بیار.

حالا یه کاریش می کنم. اگه اجازه بدی می خوام هوا بخورم.

راستی محمود ساره کجاست .

خونه باباش .

مگه بهم زدین .

خیلی وقته مگه بهراد بهت نگفته.

نه مگه چی شد .

هیچی خانوم دماغشون سر بالا شده.

حالا جون هرکی دوست داری میخ نشو که چکش نداریم.

جون توی جونت کنن بی حیایی.

رفت من دوباره آسمون را تماشا می کردم .

دستی را رو شانه ام حس کردم . آقا محمود......

ادامه دارد.........