چه تصادف وحشتناکی ، نگاهش که کردم خیلی آشنا بود .مردم مثل همیشه دورش جمع شده بودند و هر کسی اظهار نظری می کرد ((طبق معمول همه در این موقع دکتر می شند)) . همین طور از سرش داشت خون می ریخت و علائم حیاتیش کمتر می شد . نبضش به کندی می زد . خدایا این چقدر آشناست . ولی صورتش داغون شده بود و نمی شد تشخیص داد که کیه .

بعد پنج شش دقیقه بالاخره آمبولانس رسید و اومد سراغش ، بعد از این که معاینه اش کردند سر و صورتش رو تمیز کردند اما صورتش بدطوری خراب شده بود و هنوز قابل تشخیص نبود . بلندش کردند و گذاشتنش توی آمبولانس . یه حسی می گفت منم باهاش برم وقتی وارد آمبولانس شدم هیچ کس جلوم رو نگرفت . پس باهاشون رفتم .

برسونش نزدیک ترین بیمارستان حالش خیلی بده هر لحظه احتمال داره قلبش بایسته .

کدوم بیمارستان .

من چه می دونم تو راننده ای .

خلاصه این بیچاره با زجر تمام داشت واقعا" جون می کند . خلاصه بعد چهار ، پنج دقیقه رسیدند بیمارستان و به سرعت یه تخت آوردن با هم گذاشتنش روی اون ، حالش دیگه خیلی بد شده بود و منم دنبالش می دویدم . وارد بخش مراقبتهای ویژه شدم . مونده بودم چرا کسی جلوی من رو نمی گیره ، دکتر و پرستار ها به سرعت پیرهنش رو در آوردند . همون موقع یه خانوم دکتری اومد که دوست صمیمی عمه من بود . رفتم طرفش و بهش سلام کردم اما اون همه حواسش پیش اون بیچاره تصادفی بود .

خانوم دکتر ....... شما می شناسیدش .

نمی شه تشخیص داد صورتش داغون شده . کارت شناسایی چیزی نداره .

همون موقع قلب اون پسر ایستاد .

خانوم دکتره داد زد : دستگاه شک . سریع سریع . همه حاضر شدند که بهش شک بدند .

روی 150 شارژ کن .

شارژ شده .

همین طور درجه شارژ رو بالا می بردند اما قلبش جواب نمی داد . ولی من بیشتر احساس می کردم که چقدر سبک شدم . انگار داشتم پرواز می کردم .

یکی از پرستارا کیف پولی اون رو در آورد و داخلش رو نگاه کرد . یه کارت شناسایی توش دید . درش آورد و خوندش .

خانوم دکتر اسمش محمود فخارزاده است .

مطمئنی . می گم چقدر این آشناست .

نگاه کردم . پس ، پس من مردم یعنی از دست این زندگی بالاخره خلاص شدم . وای پس این جنازه منه که دارند براش تلاش می کنند که برگرده . دلم نمی خواست قلبم شروع به تپش کنه  ، می خواستم برای همیشه خاموش بشه . هرچند که دل کندن از بعضی چیزها خیلی سخته .

خانوم دکتر : خدای من این برادرزاده خانوم فخارزاده است . لعنتی زود باش شارژ کن 250 .

همین طور بیشترش می کردند ولی بازم قلبم جواب نمی داد . داشتم سبکتر و سبکتر می شدم . چه حسی بود .این همین مرگی بود که از اون وحشت داشتم تازه فهمیدم که چقدر زندگی وحشت داشت .

خانوم دکتر بسه دیگه الان 4 دقیقه است قلبش وایساده دیگه نمی شه براش کاری کرد . اما اون ول کن نبود . به زور دستگاه شک رو از اون گرفتند و بردند . اون نشسته بود و گریه می کرد . خیلم راحت شد که دیگه تمام کردم و کاری نمی شه برای برگشتن من کرد .

خانوم دکتر بلند شد و با قدرت تمام و با مشت کوبید روی سینه من . داد زد بلند شو محمود . بلند شو .

فقط آخرین لحظه صدای فریاد خانوم دکتر رو شنیدم که می گفت : برگشت . قلبش داره می زنه .

چشمام رو باز کردم . همه بالای سرم بودند ، تا دیدند چشمام رو باز کردم کلی خوشحال شدم . خانوم دکتر اومد بالای سرم و گفت : خیلی شانس آوردی . عصبانیت و ناامیدی من باعث شد به این دنیا برگردی . تو واسه ی 4.5 مرده بودی ................ .

وبلاگ مصاحبه با خون آشام هم به روز شده

http://the-vampire.blogfa.com/

محمود (پسر آبادان) .